Μητσοτάκης : Ο πρωθυπουργός "θαύμα" για την άμυνα της χώρας,ή απλώς το άτομο που προστατεύει την πολιπολιτισμική κοινωνία (και την ΛΟΑΤΚΙ ιδεολογία)που αυτός δημιούργησε;;

newspull Ενεργοποιήστε τις ειδοποιήσεις μας

Του «Στρατηγού Νοτίων Δυνάμεων»

Στη σύγχρονη εποχή, η άσκηση πολιτικής και η διαμόρφωση στρατηγικών επιλογών δεν μπορούν να αποκοπούν από το κοινωνικό μοντέλο που κάθε κυβέρνηση επιλέγει να οικοδομήσει.

Οι πολιτικές αποφάσεις, είτε αφορούν την οικονομία είτε την άμυνα, συνδέονται πάντοτε με το είδος της κοινωνίας που ένα πολιτικό σύστημα επιδιώκει να προστατεύσει και να διατηρήσει.

Στην περίπτωση της Ελλάδας, η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη έχει πετύχει να διαμορφώσει (εδώ και χρόνια) μια πολυπολιτισμική κοινωνική πραγματικότητα!(,φυσικά προηγήθηκε προετοιμασία από τον Σύριζα του Αλέξη Τσίπρα αλλά και από το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ!)

 Παράλληλα, έχει υιοθετήσει και προωθήσει ένα συγκεκριμένο αξιακό πλαίσιο, το οποίο αποτυπώνεται σε νομοθετικές πρωτοβουλίες όπως εκείνες που αφορούν τον γάμο των ομοφυλοφίλων και γενικότερα τη θεσμική κατοχύρωση της ΛΟΑΤΚΙ ατζέντας.

Σε αυτό το πλαίσιο, οι εξοπλιστικές επιλογές της χώρας αποκτούν μια ιδιαίτερη διάσταση. Η αγορά των γαλλικών μαχητικών Rafale και των σύγχρονων φρεγατών αποτελεί αναμφίβολα μια σημαντική ενίσχυση των ελληνικών ενόπλων δυνάμεων. Ωστόσο, την ίδια στιγμή, η αποστολή στρατιωτικού υλικού προς την Ουκρανία οδήγησε, σύμφωνα με εκτιμήσεις, σε αποδυνάμωση συγκεκριμένων αμυντικών δυνατοτήτων, ιδίως σε ό,τι αφορά τα νησιά του Βορειοανατολικού Αιγαίου.

Παρά τις αντιφάσεις αυτές, ένα σημαντικό τμήμα της κοινής γνώμης εξακολουθεί να αντιμετωπίζει την παρούσα κυβέρνηση και ειδικότερα τον σημερινό πρωθυπουργό,ως βασικό παράγοντα στην ενίσχυση των εξοπλισμών της χώρας.Η εικόνα του ως «παίκτη» στον διεθνή εξοπλιστικό ανταγωνισμό και ειδικότερα στον ανταγωνισμό με την Τουρκία, έχει καλλιεργηθεί σε σημαντικό βαθμό μέσα από τις συγκεκριμένες αγορές οπλικών συστημάτων.

Το ζήτημα, ωστόσο, που τίθεται σε βαθύτερο επίπεδο είναι διαφορετικό. Κάθε στρατηγική άμυνας έχει ως τελικό αποδέκτη την κοινωνία,τον λαό που καλείται να προστατεύσει. Και εδώ προκύπτει το κρίσιμο ερώτημα:

• Θα είχαν οι ίδιες στρατηγικές προτεραιότητες διαμορφωθεί εάν το κοινωνικό μοντέλο της χώρας παρέμενε αυστηρά ομοιογενές, με σαφή εθνικά παραδοσιακά και πολιτισμικά χαρακτηριστικά;

Με άλλα λόγια είναι πραγματικότητα σήμερα οτι στην Ελλάδα η ενίσχυση της άμυνας συνδέεται με την προστασία μιας συγκεκριμένης μορφής κοινωνίας,της πολυπολιτισμικής και μάλιστα αυτής που τη μίξη της με το ελληνικό στοιχείο αποτελούν λαοί... υποανάπτυκτοι.Οι πολιτικές που ακολουθήθηκαν τα τελευταία χρόνια, τόσο στο πεδίο της μετανάστευσης όσο και σε εκείνο των κοινωνικών μεταρρυθμίσεων, εντάσσονται σε μια ευρύτερη ευρωπαϊκή κατεύθυνση που αναδιαμορφώνει το κοινωνικό πρότυπο των κρατών της Ε.Ε (πλήν της Ουγγαρίας,της Σλοβακίας της Τσεχίας και της Πολωνίας οι οποίες δεν δέχονται αλλοίωση στα κοινωνικά χαρακτηριστικά τους).

Ολα αυτές οι παρατηρήσεις,μπορούν να τεθούν ως ερωτήματα που δεν αφορούν μόνο την εσωτερική πολιτική αντιπαράθεση αλλά αγγίζουν μια βαθύτερη στρατηγική διάσταση: 

• Ποια κοινωνία θεωρεί ένα κράτος ότι οφείλει να υπερασπιστεί;

Διότι η άμυνα ενός κράτους δεν προστατεύει απλώς σύνορα. Προστατεύει, πρωτίστως, το κοινωνικό και πολιτισμικό μοντέλο που υπάρχει πίσω από αυτά..

Λογικό λοιπόν είναι το συμπέρασμα ότι ο πρωθυπουργός πρωτίστως προστατεύει μια κοινωνία που ο ίδιος δημιούργησε.Όπως κάθε δημιουργός,έτσι και αυτός κόπτεται και πονάει για να διατηρήσει όλα αυτά που αυτός κατέκτησε..

Στρατηγός Νοτίων Δυνάμεων
Προφίλ 

newspull.gr