Η στημένη έρευνα που υποστήριξε την γονεϊκότητα των ομοφυλόφιλων ζευγαριών

Από το «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»

Η ολομέλεια του Συμβουλίου της Επικρατείας, βάσει του νόμου 5089/2024 περί ισότητας στον πολιτικό γάμο (γάμος ομοφυλοφίλων), αποφάσισε στις 30 Μαΐου 2025 ότι «η αναγνώριση της δυνατότητας τέλεσης γάμου μεταξύ ομοφύλων και η συνακόλουθη δυνατότητα των ομόφυλων έγγαμων ζευγαριών να υιοθετούν παιδί (είτε από κοινού, είτε ο ένας σύζυγος το νόμιμο παιδί, θετό ή βιολογικό του άλλου) είναι σύμφωνες με στις διατάξεις του άρθρου 21 παρ.1 (περί προστασίας της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας) και του άρθρου 4 παρ. 1 (περί ισότητας) του Συντάγματος». Έκρινε δηλαδή ότι ο νόμος που προβλέπει ανατροφή των παιδιών από ομόφυλα ζεύγη δεν προσβάλλει την προστασία της οικογένειας, του γάμου, της μητρότητας και της παιδικής ηλικίας όπως εννοούνται από το Σύνταγμα.

Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει τρία Σωματεία τα οποία ενεργοποιούνται στην προστασία της παιδικής ηλικίας και στην στήριξη του θεσμού της παραδοσιακής οικογένειας και του γάμου. Αυτά τα σωματεία προσέφυγαν, λόγω της βαθιάς τους ανησυχίας για το μέλλον της οικογένειας και από αγάπη για τα παιδιά, όταν είδαν να επιβάλλεται νομικά μια άνευ προηγουμένου, πειραματική αντίληψη σύμφωνα με την οποία η στέρηση του παιδιού από την μάνα ή τον πατέρα του ή και τους δύο, όπως συμβαίνει στην ομοφυλόφιλη γονεϊκότητα, είναι καλό και ισότιμο με το να τους έχει το παιδί και να το ανατρέφουν από κοινού. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρέμβαση υπέρ του κύρους της προσβαλλόμενης πράξης έκανε η Εθνική Επιτροπή για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ)(1). Τα σωματεία δεν δικαιώθηκαν. Όπως αποφάνθηκε το ΣτΕ, η παραδοσιακή οικογένεια δεν υπερτερεί από την ομοφυλόφιλη.

Πού βασίστηκαν οι πολιτικοί και οι νομικοί που πήραν αυτή την απόφαση; Είχαν ιδία εμπειρία; Κινήθηκαν με βάση την κοινή λογική, την παιδαγωγική επιστήμη, την ανθρώπινη φύση και την συνολική πορεία της ανθρωπότητας; Ή προς εξυπηρέτηση ιδεολογικά υποκινούμενων ομάδων, εις βάρος των παιδιών και της οικογένειας, με βάση επιλεγμένες και μειονεκτικές μελέτες;

Παρουσιάζουμε κριτική(2) στις εργασίες που χρησιμοποιήθηκαν για να νομιμοποιηθεί ο ομοφυλόφιλος «γάμος» στις Η.Π.Α. το 2015. Αυτή η απόφαση άνοιξε τον δρόμο για την νομιμοποίηση του ομόφυλου γάμου σε πολλές άλλες χώρες και σε εμάς. Μέσα από αυτή την κριτική θα φανεί πόσο μεροληπτική και ψευδής μπορεί να γίνει η επιστημονική έρευνα όταν έχει αποφασίσει να εξυπηρετήσει μια ιδεολογία.

Σε αυτό τον έλεγχο και την κριτική διαπιστώθηκε πως όταν οι ερευνητές επέλεξαν εκείνοι σε ποιους ομοφυλόφιλους «γονείς» θα απευθυνθούν για την έρευνά τους, τα παιδιά φαίνονταν να φροντίζονται καλά. Όταν τα υπό μελέτη παιδιά επιλέχθηκαν τυχαία ή μέσα από τις κυβερνητικές λίστες, η εικόνα αντιστράφηκε. «Αυτό δεν λέγεται επιστήμη – αυτό λέγεται στημένη έρευνα», σχολίασε η Katy Faust του οργανισμού για τα δικαιώματα των παιδιών «Them Before Us».(2)

Στις διαφωνίες για τον «γάμο» των ομοφυλόφιλων και για την ομοφυλόφιλη «γονεϊκότητα» οι υπέρμαχοι απαντούν με αυτό που θεωρούν το δυνατό τους χαρτί: ένα link της ιστοσελίδας του Πανεπιστημίου Cornell(3) που ισχυρίζεται ότι 75 από τις 79 μελέτες ομοφυλόφιλης γονεϊκότητας απέδειξαν ότι τα παιδιά ομοφυλόφιλων ή λεσβιακών «γονέων» δεν τα πάνε χειρότερα από άλλα παιδιά.

Ένα εντυπωσιακό PDF με τίτλο: «Τι λέει η ακαδημαϊκή έρευνα για την ευημερία των παιδιών με ομοφυλόφιλους ή λεσβίες γονείς;» «έτυχε» να παρουσιαστεί την παραμονή της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου SCOTUS των Η.Π.Α. το 2015, η οποία θα νομιμοποιούσε τον «γάμο» των ομοφυλοφίλων. Το μήνυμα της έκθεσης είναι αδιαμφισβήτητο: 75 από τις 79 μελέτες δηλώνουν ότι δεν υπάρχει διαφορά. Επομένως, η επιστήμη έχει αποφανθεί, η συζήτηση έχει τελειώσει και η έρευνα υποτίθεται ότι αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει κάτι μειονεκτικό στον ομόφυλο γάμο..

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΕΔΩ