Ἡ Μεταμόρφωση

newspull  Ενεργοποιήστε τις ειδοποιήσεις μας!!

Κύ­ρι­ος μι­λοῦ­σε συ­χνότα­τα γι­ά τήν βα­σι­λεί­α τοῦ Θε­οῦ καί ὅ­λη Του ἡ δι­δα­σκα­λί­α κα­τέ­λη­γε ἐ­κεῖ. Ὅ­μως, λί­γο πρίν ἀπό τό Πά­θος Του θέ­λη­σε καί νά δεί­ξη τήν Βα­σι­λεί­α Του, βε­βαι­ώνον­τας τήν ἀ­λή­θει­α τοῦ κηρύγ­μα­τός Του, ἀλ­λά καί προ­ε­τοι­μά­ζον­τας τούς Μα­θη­τές Του γι­ά τά ἐ­περ­χό­με­να πα­θή­μα­τά Του. «Ἔδειξε σ᾿ αὐτούς τήν Βασιλεία Του πρίν ἀπό τό Πάθος Του, καί τήν δύναμή Του πρίν ἀπό τόν θάνατό Του, καί τήν δόξα Του πρίν ἀπό τόν ἐξευτελισμό Του, ὥστε, ὅταν συλληφθῆ καί σταυρωθῆ, νά γνωρίσουν ὅτι δέν σταυρώθηκε ἀπό ἀδυναμία, ἀλλά ἀπό ἀγαθότητα».

Ὁ Κύριος εἶχε προείπει ὅ­τι κά­ποι­οι πρίν πε­θά­νουν θά δοῦν τήν Βα­σι­λεί­α τοῦ Θε­οῦ νά ἔρχεται μέ δύναμη. Καί, ὄν­τως, με­τά ἀ­πό ἕ­ξι μέ­ρες, πραγμα­το­ποι­ή­θη­κε ἡ πρόρ­ρη­σή Του στό ὄ­ρος Θα­βώρ, ἐ­νώ­πι­ον τῶν τρι­ῶν προ­κρί­των Μα­θη­τῶν Του. Εἶ­δαν ἔκ­πλη­κτοι τόν Κύ­ρι­ο νά με­τα­μορ­φώνεται, τό πρό­σω­πό Του νά λάμ­πη ὅπως ὁ ἥ­λι­ος καί τά ἱ­μά­τι­ά Του λευ­κά σάν τό φῶς ἐ­ξα­στρά­πτον­τα καί νά συ­νο­μι­λῆ μέ τούς δύο θεόπτες Προφῆτες, τόν Μω­ϋ­σῆ καί τόν Ἠ­λί­α.

Κα­τά τήν Με­τα­μόρ­φω­ση ἔ­χο­με δι­α­κρι­τή ἀ­πο­κά­λυ­ψη τῶν τρι­ῶν προ­σώ­πων τῆς Ἁ­γί­ας Τρι­ά­δος γι­ά δεύ­τε­ρη φο­ρά με­τά τήν Βά­πτι­ση. Τόν με­τα­μορ­φω­θέν­τα Υἱ­ό κα­λύ­πτει ἡ φω­τει­νή νε­φέ­λη, πού δηλώνει τήν παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί ἀ­πό τήν νε­φέ­λη ἀ­κού­στη­κε ἡ φω­νή τοῦ Πα­τρός νά λέ­γη: «Αὐτός εἶναι ὁ Υἱ­ός μου ὁ ἀ­γα­πη­τός· σ᾿ Αὐ­τόν νά ὑπα­κού­ε­τε». «Με­τά ἀ­πό τήν φω­νή τοῦ Πα­τρός, ὁ Μω­ϋ­σῆς ἐ­πέ­στρε­ψε στόν τό­πο του καί ὁ Ἠ­λί­ας στήν θέση του, ἐνῶ οἱ Ἀ­πό­στο­λοι ἔ­πε­σαν κά­τω μέ τό πρό- ­σω­πο στήν γῆ καί ὁ Ἰ­η­σοῦς στε­κό­ταν μό­νος, δι­ό­τι ἡ φω­νή ἐ­κεί­νη μό­νο γι᾿ Αὐ­τόν ἐκ­πλη­ρω­νό­ταν. Ὅ­πως ἡ φω­νή τοῦ Πα­τρός ἔρ­ρι­ξε αὐ­τούς κά­τω, ἔτ­σι καί ἡ φω­νή τοῦ Υἱ­οῦ μέ τήν δύ­να­μη τῆς Θε­ό­τη­τός Του τούς σή­κω­σε».

Δί­δα­ξε ὁ ἴδιος ὁ Πα­τήρ ὅ­τι τε­λεί­ω­σε ἡ προπαρασκευαστική περίοδος τοῦ Νόμου καί ἀντί τοῦ Μωϋσέ­ως πρέ­πει τώ­ρα νά ἀ­κοῦν τόν Υἱ­ό. «Ὁ Πατέρας φανερώνει τόν Υἱό» καί ζητᾶ τήν ὑπακοή ὅλων στόν Υἱό Του. Κατά τήν Μεταμόρφωση «χάρηκαν οἱ Προφῆτες, ὅταν εἶδαν τήν ἀνθρώπινη φύση Του, πού δέν τήν ἤξεραν. Χάρηκαν ἐπίσης καί οἱ Ἀπόστολοι, ὅταν εἶδαν τήν δόξα τῆς Θεότητός Του, πού δέν τήν γνώριζαν, καί ἄκουσαν τήν φωνή τοῦ Πατρός νά δίνη μαρτυρία γιά τόν Υἱό· καί μ᾿ αὐτή τήν φωνή γνώρισαν (οἱ Προφῆτες) τήν ἐνανθρώπησή Του, πού ἦταν ἄγνωστη σ᾿ αὐτούς, καί βεβαίωσε αὐτούς μαζί μέ τήν φωνή τοῦ Πατρός, ἡ δόξα τοῦ σώματός Του πού φανερώθηκε καί πού προερχόταν ἀπό τήν Θεότητά Του πού ἑνώθηκε σ᾿ Αὐτόν χωρίς νά μετα- βληθῆ καί χωρίς νά ὑποστῆ σύγχυση».

Ὁ Χρι­στός, ὅ­πως μᾶς λέ­γει ὁ εὐ­αγ­γε­λι­στής Ἰ­ω­άν­νης, ὡς Θε­ός εἶ­ναι Φῶς, πάν­τα εἶ­ναι φω­τει­νός καί ἐκ­πέμ­πει φῶς, ἀλ­λά ἡ ἀν­θρώ­πι­νη ἀ­δυ­να­μί­α δέν δύ­να­ται νά τόν δῆ, ὅ­πως πραγ­μα­τι­κά εἶ­ναι. Μεταμορφώθηκε ὁ Χριστός, ὄχι παίρνοντας ὅ,τι δέν εἶχε, οὔτε μεταβαλλόμενος σέ ὅ,τι δέν ἦταν, ἀλλά φανερώ- θηκε στούς Μαθητές Του, ὅπως πραγματικά ἦταν. Ἀποκάλυψε στούς Ἀ­πο­στό­λους «τήν δό­ξα τῆς Θε­ό­τη­τός Του, πού ἦταν ἄγνωστη καί κρυμμένη στήν ἀνθρώπινη φύση Του», «μετασκευάζων ἐπί τό θειότερον τούς ὀφθαλμούς των». Ὁ Χρι­στός ἔδειξε μόνο μι­ά ἀ­κτῖνα ἀ­πό τήν δό­ξα Του, καί οἱ Μα­θη­τές Του ἔ­πε­σαν πρη­νεῖς. Δέν ἔ­δει­ξε ὅ­λο τό μεγαλεῖο τῆς δό­ξης Του, ἀλ­λά ὅ­σο ἠ­δύ­ναν­το νά βα­στά­ξουν τά μά­τι­α τῶν Μα­θη­τῶν Του «γιά νά μή χάσουν μαζί μέ τήν ὅραση καί τήν ζωή». Οἱ Μα­θη­τές «κα­θώς ἐ­χώ­ρουν ἐ­θε­ά­σαν­το τήν δό­ξαν» τοῦ Με­τα­μορφωθέντος.

Ὁ Χρι­στός «ἔδει­ξε ὅ­τι ἀ­πό ὅ­λο τό σῶ­μα Του ἀνά­βλυ­ζε ἡ δό­ξα τῆς Θε­ό­τη­τός Του καί ἀ­πό ὅ­λα τά μέ­λη τοῦ σώματός Του ἔ­λαμ­πε τό φῶς Του, ὄ­χι ὅπως ὁ Μω­ϋ­σῆς πού ἔ­λαμ­ψε ἐ­ξω­τε­ρι­κά ἡ σάρ­κα του». Ὁ Χριστός εἶναι ἡ πηγή τοῦ ἀκτίστου φωτός, ἐνῶ ὁ Μωϋσῆς στό Σινᾶ καταλάμφθηκε ἀπό αὐ- τό τό φῶς ἐξωτερικά καί ἔλαμψε τό πρόσωπό του.

Ἔγινε μόνο δέκτης τοῦ φωτός, ἐνῶ ὁ Χριστός εἶναι «τό φῶς τό ἀληθινό», ὁ Ἥλιος τῆς δικαιοσύνης, πού παρέχει τό φῶς, τήν χάρη Του, καί τήν Βασιλεία Του στούς ἀξίους.

 

Τό ὄ­ρος Θα­βώρ θυ­μί­ζει τό ὄ­ρος Σι­νᾶ μέ τίς Θε­ο­φά­νει­ές του. Ὁ ἴ­δι­ος Κύ­ρι­ος πού μί­λη­σε τό­τε στόν Μω­ϋ­σῆ, ὁ Ἴ­δι­ος τώ­ρα με­τα­μορ­φω­μέ­νος μι­λᾶ μέ τόν Μω­ϋ­σῆ. «Τότε τό Ὄρος, ὅταν κατέβηκε ὁ Θεός, καλύφθηκε ἀπό γνόφο καί σκοτάδι γιά νά μήν φαίνεται, τώρα, ὅμως, φωτεινή νεφέλη κάλυψε τό Ὄρος. Ἐπειδή ὁ Νόμος πού δόθηκε τότε καλυπτόταν ἀπό σκοτεινά σύμβολα καί σκιές, γι᾿ αὐτό καί τό Ὄρος εἶχε σκοτεινιάσει. Ὅμως, ἡ χάρη τοῦ Εὐαγγελίου εἶναι λαμπρή, καί φωτεινή καί ἀπόδειξη γι᾿ αὐτό εἶναι ἡ νεφέλη». Τό Θα­βώ­ρι­ον ὄ­ρος ἔ­γι­νε πράγ­μα­τι οὐ­ρα­νός, πού ἀ­ποκά­λυ­ψε τήν δό­ξα τῆς βα­σι­λεί­ας τοῦ Θε­οῦ, ἀλ­λά καί τήν Ἁ­γί­α Τριά­δα. Ἔ­γι­νε ἐ­πί­σης «τύπος τῆς Ἐκ­κλη­σί­ας, καί ἕ­νω­σε σ᾿ αὐ­τό ὁ Ἰ­η­σοῦς τίς δύ­ο Δι­α­θῆ­κες πού δέχθηκε ἡ Ἐκκλησία, καί ἀποκάλυψε σ᾿ ἐμᾶς ὅτι ὁ ἴδιος εἶναι αὐτός πού ἔδωσε τίς δύο Διαθῆκες». Πα­ρέ­στη­σαν ἀ­πό τήν Π. Διαθήκη ὁ Μω­ϋ­σῆς, ὡς ἐκ­πρό­σω­πος τοῦ Νό­μου, καί ὁ Ἠ­λί­ας, ὡς ἐκ­πρό­σω­πος τῶν Προ­φη­τῶν, καί ἀπό τήν Κ. Διαθήκη οἱ πρόκριτοι τῶν Ἀποστόλων, γιά νά φανῆ ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Κύριος τοῦ Νόμου, τῶν Προφητῶν καί τῶν Ἀποστόλων, Κύριος Παλαιᾶς καί Καινῆς Διαθήκης καί Κύριος τῶν ζώντων καί τῶν νεκρῶν. «Εἶ­δαν ἐ­κεῖ οἱ Προ­φῆ­τες τούς Ἀ­πο­στό­λους καί οἱ Ἀ­πό­στο­λοι τούς Προ­φῆ­τες. Οἱ ἀρ­χη­γοί τῆς Πα- λαιᾶς Δι­α­θή­κης τούς ἀρ­χη­γούς τῆς Νέ­ας».

Σ᾿ αὐ­τό τό ὑ­περ­μέ­γι­στο γε­γο­νός ἀ­πο­κα­λύ­πτεται ἡ βα­σι­λεί­α τοῦ Θε­οῦ. Ὅ­σοι ἀ­ξι­ω­θοῦν νά συμ­με­τά­σχουν στήν βα­σι­λεί­α τοῦ Θε­οῦ, θά βρί­σκων­ται μέσα στό Φῶς καί θά ζοῦν τήν αἰ­ώ­νια μα­κα­ρι­ό­τη­τα. Αὐτήν δο­κί­μα­σαν καί οἱ Μα­θη­τές, ὡς ἐ­πό­πτες τῆς Με­τα­μορ­φώ­σε­ως, καί τήν ὁποία ὁ Ἀπ. Πέ­τρος δέν ἤ­θελε νά ἀ­πο­χω­ρι­σθῆ, πα­ρα­κα­λών­τας τόν με­ταμορ­­φωθέν­­τα Κύ­ριο νά πα­ρα­μεί­νουν γιά πάντα ἐ­κεῖ στό Θαβώρ.

 

Ἀπόσπασμα ἀπό τό βιβλίο ΤΟ ΜΥΣΤΗΡΙΟΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ, ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ, σ. 319–323.

Πηγη

Διαβάστε επίσης :