Η περίληψη όσων ακούστηκαν την 21η Απριλίου στο ΣτΕ για τον Προσωπικό Αριθμό

Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Την 21η Απριλίου 2026 πραγματοποιήθηκε η μαραθώνια (περίπου πεντάωρη) συζήτηση ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) για τον Προσωπικό Αριθμό.

Ήταν όλοι εκεί, ακόμη κι εκείνοι/εκείνες που θεωρούσαν ότι με τα εξώδικα θα λυθεί το πρόβλημα, επικρίνοντας σφοδρά τον γράφοντα και άλλους, που πίστευαν ότι καλώς ή κακώς δεν υπάρχει άλλη νομική οδός από την αίτηση ακυρώσεως του προεδρικού διατάγματος και των σχετικών υπουργικών αποφάσεων ενώπιον του ΣτΕ.

Άφαντοι οι δημοσιογράφοι που θα έπρεπε να ενημερώσουν τον κόσμο για το φλέγον ζήτημα του Προσωπικού Αριθμού και την επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε από την πλευρά των αιτούντων αλλά και του Δημοσίου.

Ειδικά οι τελευταίοι ήταν ο ορισμός της μιζέριας και της νομικής ανεπάρκειας. Ο φοβερός και τρομερός Λεβιάθαν εμφανίσθηκε ενώπιον του ΣτΕ με ασθενικά νομικά πνευμόνια και σάπια δόντια, παντελώς ανίκανα να πείσουν για την συνταγματικότητα του υποχρεωτικού Προσωπικού Αριθμού.

Η ΠΡΟΒΛΗΘΕΙΣΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑ

ΑΙΤΟΥΝΤΕΣ

Οι δικηγόροι των αιτούντων ανέπτυξαν τα κρίσιμα επιχειρήματα που αποδομούν πλήρως την συνταγματικότητα του Προσωπικού Αριθμού. Μεταξύ άλλων υποστηρίχθηκε ότι:

Με τον Προσωπικό Αριθμό η κυβέρνηση χτίζει μια ψηφιακή φυλακή με αόρατα κάγκελα.

Ο πολίτης από πρόσωπο μετατρέπεται σε ψηφιακό υποκείμενο.

Ο Προσωπικός Αριθμός θέτει τις βάσεις για την εφαρμογή της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Παραβιάζονται οι διατάξεις περί προστασίας προσπωικών δεδομένων, τα οποία είναι ευάλωτα στο χακάρισμα.

Η συγκέντρωση όλων των πληροφοριών μας σε ένα κεντρικό μητρώο ανοίγει τον ασκό του Αιόλου για την δημιουργία προφίλ, με άλλα λόγια: για το ηλεκτρονικό φακέλωμα του πολίτη.

Ο αποκλειστικός σκοπός της επαλήθευσης της ταυτότητας των φυσικών προσώπων μέσω της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα αναιρείται από τους επιμέρους στόχους ασφαλείας που αναφέρονται στο άρ. 7 παρ. 1 π.δ. 40/2025, δηλ. την διευκόλυνση και την ενίσχυση της ασφάλειας κατά την πρόσβαση των φυσικών προσώπων σε ψηφιακές υπηρεσίες που παρέχονται από φορείς του δημοσίου τομέως, της ανάπτυξης διαλειτουργικών συστημάτων και της αποφυγής επαναλαμβανόμενων καταχωρίσεων.

Υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στον χαρακτηρισμό του Προσωπικού Αριθμού ως απολύτως αναγκαίου για την επαλήθευση της ταυτότητας του πολίτη και, ταυτοχρόνως, στην προβολή του ως εργαλείου διευκόλυνσης στις συναλλαγές του πολίτη με το Δημόσιο.

Δεν συντάχθηκε έκθεση αντικτύπου για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών από την επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων τους.

Ο άνθρωπος, που έχει πλαστεί κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του Δημιουργού του, από δημιούργημα του Θεού εκφυλίζεται μέσω του Προσωπικού Αριθμού σε δημιουργημα της τεχνολογίας.

Ο αριθμός καθίσταται οντολογικό στοιχείο του πολίτη.

Ο πολίτης έρχεται αντιμέτωπος με ένα βαθύ υπαρξιακό δίλημμα: Ή δέχεται τον Προσωπικό Αριθμό και προδίδει την ορθόδοξη πίστη του ή τον αρνείται και παρανομεί!

Έτσι, αν λύσει το δίλημμα υπέρ της θρησκευτικής του συνείδησης, διαγράφεται άμεσος ο κίνδυνος να περιθωριοποιηθεί οικονομικά και κοινωνικά.

Ενώ τα δικαιώματα των μειονοτήτων, όπως των Μαρτύρων του Ιεχωβά και των ΛΟΑΤΚΙ, αναγνωρίζονται πλήρως, δεν συμβαίνει το ίδιο και με τα δικαιώματα των Ορθόδοξων Χριστιανών.

Στο σημείο αυτό ο Πρόεδρος του Δ΄ Τμήματος του ΣτΕ Ηλίας Μάζος ρώτησε την δικηγόρο που προέβαλε το συγκεκριμένο επιχείρημα αν είναι μειονότητα οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί, οπότε εκείνη ευφυώς απάντησε ότι όσοι έχουν βαθιά θρησκευτική συνείδηση αισθάνονται πράγματι ότι έχουν εκπέσει σε μειονότητα...

Διαβάστε περισσότερα >>